Fagus silvatica - rodzina bukowate

Buk jest bardzo wymagającym gatunkiem drewna, wystepującym tylko w strefie umiarkowanej.

Drewno buku ze względu na swoje właściwości jest
z powodzeniem wykorzystywane w branży podłóg drewnianych oraz meblarskiej (głównie meble gięte) oraz do produkcji instrumentów muzycznych. Owoce buku czyli bukiew są jadalne, natomiast olej wyciskany z bukwi jest jednym ze składników margaryny.

Istnieje 10 gatunków buków, w tym często spotykany w Polsce buk zwyczajny i jego odmiany: purpurowa, wycinana oraz zwisająca.

Ciekawostki

• Najstarszy buk zwyczajny rośnie w Sierakowie, w województwie poznańskim i ma 327 lat. Jego obwód wynosi 678 cm, natomiast pierśnica 216 cm.
• Drzewo bukowe posiada również swoje miejsce w wierzeniach starożytnych Greków, Rzymian i Daków (dziś Rumunia). Jak podaje grecka mitologia na górze Olimp rosły buki, które były zamieszkiwane przez mądre sowy. W późniejszej mitologii rzymskiej, a także w podaniach starożytnych Daków można znaleźć zapisy, które mówią, że drzewo buku było uważane za drzewo płodności. Dakowie mieli zwyczaj zapędzania swych zwierząt pod buki
  z nadzieją, że otrzymają tam one moc rozrodczą.
• Sam popiół z buku w przeszłości był często wykorzystywany do produkcji kosmetyku, który dziś byłby odpowiednikiem fluidu. Wymieszany z kozim tłuszczem i z wodą nadawał ogorzałej skórze delikatny koloryt bieli.

Twardość w skali Brinella: 37 MPa

Zmiana barwy pod wpływem promieni słonecznych: z czasem zróżnicowanie kolorystyczne buku staje się coraz bardziej jednolite,
w kierunku barwy bursztynowej.

Gęstość: 700kg/m³

Możliwość instalacji na ogrzewniu podłogowym: niezalecana